قهرمان تیر و کمان بازی های پاراآسیایی: سیاست حمایت از ورزشکار باتوجه به احتمال کسب مدال درست نیست



راضیه شیرمحمدی قهرمان تیر و کمان بازی های پارآسیایی گوانگجو و دارنده مدال برنز پارالمپیک لندن معتقد است درجه بندی حمایت از ورزشکاران دارای سهمیه پارالمپیک با توجه به احتمال کسب مدال سیاست درستی نیست چراکه در برخی رشته ها از جمله تیر و کمان رکوردها قابل پیش‌بینی نیست.

شیرمحمدی در گفت و گو با صندوق اعتباری حمایت از قهرمانان و پیشکسوتان ورزش کشور گفت: برای برخی از رشته ها تا حدودی می توان شانس مدال های طلا، نقره و برنز را تشخیص داد ولی در رشته تیر و کمان رکوردها میلی متری و امکانش کم است. موردی که در جاکارتا در این رشته و تعدادی از رشته ها مشهود بود آن هایی که شانس مدال طلا بودند و روی آن ها سرمایه گذاری کرده بودند موفق عمل نکردند و آن هایی که توقعی ازشان نبود کسب مدال و جابجایی رکورد داشتند. این سیاست های غلط باعث شده ایجاد حس رقابت منفی در میان ورزشکاران به جای رقابت سالم می شود. البته با توجه به شرایط اقتصادی شاید این تنها راه حل از سوی کمیته ملی پارالمپیک کشور باشد و مجبور به چنین روندی باشند.

وی که موفق به کسب سهمیه پارالمپیک توکیو شده ادامه داد: با توکل به خدا تمام تلاشم را می کنم و امیدوارم با حمایت و همراهی مسئولان بهترین نتیجه را بگیرم. گرفتن مدال المپیک سخت است و حتی ارزش برنز آن نیز بسیار بالاست انتقاد من این است یکی مانند من که با تن رنجور و دست خالی تمرین می کند آیا از لحاظ توان جسمی و ذهنی آنقدر انرژی برایش می ماند تا با کسی که هم اکنون به دلیل احتمال کسب طلا حمایت بیشتری می شود و انگیزه بالاتری دارد در شرایط برابر و عادلانه مسابقه دهد. من گلایه ای از کمیته ملی المپیک ندارم ولی کاش وزارت ورزش راهکاری برای حمایت برابر از تمام سهمیه های المپیک و پارالمپیک درنظر بگیرد تا دغدغه های ورزشکاران کمتر شود.

شیرمحمدی در خصوص روند آماده سازی خود گفت: تمرینات خود را پنج روز بعد از کسب سهمیه پارالمپیک آغاز کردم. تا قبل از آن بغیر از زمان اردوها به دلیل بالا بودن هزینه بدون داشتن مربی به تنهایی در مشهد تمرین می کردم ولی حالا برای آمادگی پارالمپیک برای زمان های خارج از اردو با شهاب ریحانی بعنوان مربی در مشهد تمرین می کنم.

قهرمان بازی های پارآسیایی گوانگجو در مورد مشکلات ورزش معلولان و جانبازان اظهار کرد: توجه به ورزش جانبازان و معلولین نسبت به ورزش های غیرمعلولین کمتر است این بخش به کارشناسی نیاز دارد. اولین نکته می تواند در مورد ایاب و ذهاب و مکان های اردو باشد که اغلب مناسب سازی نیستند. به نظرم قبل از هر اردویی باید یک معلول را به مکان اردو برده و ببینند شرایط مناسب هست یا نه؟ غیر از این افراد معلول به ویژه قطع نخاعی نیاز به تغدیه و رژیم مناسب با توجه شرایط جسمانی شان دارند. چالش های تغذیه ای و بهداشتی برای ورزشکاران سالم نسبت به معلولین کمتر است ولی توجهی که به گروه دوم می شود بیشتر است.

شیرمحمدی دلیل موفقیت ورزشکاران جانباز و معلول را غیرت و امید خواند و گفت: بدون دو پا و با دو فرزند با هزینه های مختلف و عملی نشدن وعده های حمایتی همچنان ادامه می دهم چون دلم نمی آید ورزش را کنار بگذارم و همچنان امید دارم. شاید ماندن ورزشکاران معلول در ورزش قهرمانی و حرفه ای امید به آینده و بهبود شرایط است. هر چند گاه خبرهایی مانند نصف شدن پاداش های این ورزشکاران را می شنویم که منصفانه نیست.

وی ادامه داد: در این میان نمایندگان ورزشکاران نیز هیچ تلاشی در احقاق حق مدال آوران جاکارتا در خصوص پاداش هایشان نکردند آن ها پل ارتباطی میان ورزشکاران و وزارت بودند. باید درددل ما را می شنیدند و انتقال می دادند .

شیرمحمدی اظهار کرد: کاش مسئولانی که در رأس هستند یک روز بیایند و امکانات و روند تمرین ورزشکاران چه معلول و چه غیرمعلول را در شهرستان ها ببینند و کمبودها و سختی های آن هارا درک کنند. متاسفانه همه امکانات در تهران است. بیشتر بازدید مسئولان از اردوهاست. معمولا در اردوها شرایط مطلوب است یا حتی اگر هم نباشد اعتراضی نیست.

کماندار تیم ملی ایران ادامه داد: نزدیک به بیست و سه سال است که در ورزش حضور دارم ولی در سال های اخیر احساس می کنم روح و اخلاق در ورزش کمرنگ شده و بیشتر درگیر ادعاهای دروغین هستیم. فکر می کنم یکی از دلایل این باشد که مسائل غیرورزشی از جمله سیاست وارد حوزه ورزش شده و برخی که شناختی از ورزش و چالش های ورزشکاران ندارند متولی امور شده اند.

وی اضافه کرد: کاش وزارت ورزش نیز مانند صندوق حمایت، کمیته و فدراسیون با یک تماس یادی از ما می کرد. ما تنها به حمایت های مادی نیاز نداریم گاهی نیاز است تا حمایت ها معنوی از ما شود و از زحمات صندوق نیز تقدیر می کنم.